حالا تا روزها باید زمزمه کنم که به دیوار خوردم و التماس کنم که دری به من بدن. شاید بشه گفت این سومین شکست جدی زندگیم بود. شاید دومیش. نمیدونم. حالا با ترسی زیادِ زیادتر از قبل پیش به سوی آیندهی گم و ترسناک و شکستهای جدید...

پریروز موسیقی ما "دیره"ی محسن یگانه رو گذاشت ولی حوصلهی دانلودش رو نداشتم. یک ساعت بعدش الف برام فرستادش. دانلود کردم و گوش دادم. حس عجیب غریبی بود که با هر کلمهای که میشنیدم هم خندهم میگرفت و هم

وقتی ن_ از حال بد دیشبش نوشت، یاد دو ماه پیش خودم افتادم. سرماخوردگیم بعد از دو هفته خوب شده بود و اثری از گلودرد نمونده بود. چهارشنبه توی بخش بحث برنامهی عید داغ بود. من اسمم رو تو قسمت دوم نوشتم و

دلم نه برای خودت، برای حال و هوات تنگ شده. کاش میشد همهی فکرا و آدمای این چندماهه رو بذارم یه گوشه و برگردم به روزای تو..

- من دست ندارم. تو پا نداری. من و تو با هم میشیم بی دست و پا.

+ چقدر میشینی فکر میکنی تا به این نتایج میرسی خدایی؟

- خداییی خیییلی

+ علاف کی بودی تو؟

- علاف تو

+ ...